Buzzzzzzz...

Buzzzzzzzzz.. Beynin yayın frekansını bozan sinyal karıştırıcılar
devreye alınsın. Göstergeler çalışmasın. Pilotun gözleri bağlansın
düşüşü sağlama almak için. Puding kıvamındaki karanlığa dalınsın.
Boğuk buza geçilirken nano parçalara bölünelim (nano ile tanımlanan
ifadeler, herhangi bir ölçünün milyarda birini gösteriyormuş). Akıllı
nanocuklar. Her yere saçılın.
Berhudar ol evladım. Böyle bölünmek herkese nasip olmaz. Ellerini
öpmedim daha büyükanne. Nut butter lazımdı bana vermedin. Ben de Cern
büyük patlama deneyini bekleyeceğim artık. Ya da 2012 Marduk da
olabilir. Küresel ısınmadan o kadar bahsedildi ki kanıksadım.
Yorgunum. Garip rüyalar görüyorum. Kıçı kocaman bir ağız olan ve
dışarı çıkma hazırlığındaki boklarının akışını görebildiğim insan mı
ararsın, yıllar önce tecavüze uğramışım da delil olan uzun kollu soluk
mavi-gri t-shirt'ümü bir köpeğin yardımıyla bulmamı mı.. Yoruyor bu
rüyalar beni. Ben onları yoramıyorum. 11-12 yaşındaydım o zaman böyle
abuk sabuk konuşabildiğim bi Mehmet vardı okulda. Ölene kadar uyumak
istiyorduk. Ne maceralı olacakmış hayatım öyle olsaymış.
Sıkıldım bu krizden. Ücretli köle patates. Kaç kilo lazım abla?
Puisqu'on est jeune et con, puisqu'ils sont vieux et fous: biz genç ve
aptal olduğumuzdan, onlar yaşlı ve deli olduğundan. Akıl ve ruh
sağlığımızı koruyalım, korumayanları uyaralım.

Bağımlılık Bağımlılığı

Sağlıklı bir birey ortaya çıkışından doğuşuna kadar annesinin plasentasına bağımlıdır.
Bu,hayattaki ilk bağımlılık olabilir.
Devam eden yıllarda,çocuk annesinin sütüne bağımlıdır,
Onun sevgisine bağımlıdır,
Babasının -kıraathanelerden zaman bulduğunda- onunla oynamasına bağımlıdır,
Ona kendiyle ilgili her şeyin öğretilmesine bağımlıdır.
Okula başladığında bağımlılıkları iki basamaklı sayılara çoktan ulaşmıştır,
Artık her şeyi öğrenmeye bağımlıdır,
Kabuslarında gördüğü vahşeti unutmak için,güneş ışığında gözleri açık,ayakta uyurken hayal kurmaya bağımlıdır...
Öğretmenleri ona kızdığında,salgıladığı adrenaline bağımlıdır,
Bu organik uyarıcı için,biliçsizce kendini tehlikeye atmaya bağımlıdır,
Çürüklerini görmesinler diye büyük çabayla mümkün kıldığı bu gizliliğe bağımlıdır.
Doğrular hep yalan çıktığından,kendini kandırmaya bağımlıdır,
Ona sırf 'iyi birisin' dendiğinden,güvenmeye bağımlıdır,
Dudakları ahlakla dikiliyken,hislerini,dikenli telden eldivenleriyle,kanatana kadar çizdiğinde aldığı zevke bağımlıdır.
İstediğinin,ihtiyaç duyduğunun olmadığını kabullenmemek için verdiği mücadeleye bağımlıdır,
Onu koruyabilecek güçlü kolların aslında,bir deli gömleğinin bilekleri,
Kokusunu çekip mest olacağı boynun da yakası olduğunu sezdiğinde bile,
Bağımlı olmaya bağımlıdır.

Başı Olmayanın Başlığı Da Olmaz

Evet evet. Yakolabiterse neredeyse 4000 kere görüntülenmiş olma mertebesine ulaşmak üzere bu nedenle bütün arkadaşları (kendimi de tabii :D) kutluyorum. Kıyısından köşesinden akılımızdan geçip, parmaklarımızdan dökülenleri okuyan izleyicilere de teşekkür ediyorum. Çok hafif de olsa bağlarınız benim yazılarımla, farketmişsizdir ki genellikle popüler kültür bazında olumsuz şeyler oluyorlar. Bugün (gerçi güneş çoktan battı-herneyse) güle oynaya gideriz tarlaya havasında yazayım dedim. Evet tekrar teşekkürler, herkesin bir sınırı vardır taklit konusunda ben de acilen öteki karakterime geçiş yapmalıyım =p...

Zamanında bir karadeliğin yerine koymuştum kendimi yazılarımdan birinde. Aslında karadeliği kendi yerime koymuştum, nitekim bu küçük patatesin gözünden kaçmamıştı ve bana şefkat göstermişti, psikolojik olarak başımı okşamıştı egom tavandaki çana uçup çaldırmıştı vesaire... Şu sıralar kendimi kurgunun ötesinde bir geçeklikte öyle hissediyorum, aynen bir karadelik gibi. Bağışlayın beni hissediyorum demek istemedim, ben hissetmem zaten fazla bir şey. Eh yani sabah 7'de uyanmam gerektiğini hissetmek dışında... Düşünüyorum da -düşünmek istemesem de, gerçi artık kim istemediği şeyi yapmama özgürlüğüne sahip ki- her insan bir kum tanesi uzayda uçuşup duruyor. Zamanı gelince -ya da onlar zamana gelince, belasını bulmak gibi bir şey- bir başka insan havyanına aşık oluyorlar, en azından olduklarına inandırıyorlar kendilerini. Wikipedia'dan aşk neymiş diye bakıp, orda ne diyorsa 3 yumurtayı karıştırıp içine maydonoz doğrar gibi harfiyen uyguluyorlar kendilerine. VOİLA! Kum tanemiz ışık ışını gibi özgür kılıyor kendisini. Kalp atışının izin verdiği kadar hızla ilerliyor bir saniyede. Dağları taşları geçiyor, denizleri aşıyor, toplum baskısından sıyırıyor kendisini, korkularını yeniyor, arkasında bıraktıklarına ilham veriyor parlaklığıyla... Derler ya, hayatta, en yıkıcı şey aradığını bulmaktır diye. İşte beni de bulanlar oldu, yıkılmadılar ama, bir karadeliğin içine çekilen ışık ışınları gibi incelip uzadılar, yüksek göründüler ama boyutları eksilmişti, güçlü duruyorlardı, duramayacak kadar zayıftılar...
Arkama bakarsam, görebilir miyim bir karadeliğin ötesinde ne olduğunu?
Arkama bakarsam, öğrenebilir miyim sonun da sonunu?
Arkama bakarsam-...bakamam...

Kendimi Bir Hamburgercide Buldum

Ben hamburger sevmem,

Ama kendimi bir hamburgercide buldum nasıl olduysa.

Gece geçmekteydi ve artık güneşin saçları görünüyordu ufukta,

Solgun ve bitkin sarısı,biz kez olsun taranmamış tellerindeki kırıklarıyla...

Gene de sanki en karanlık andaydım,

Belki de gece çekip giderken,hıncının son damlasını akıtıyordu avlarının bogazından aşağı

Çatalımdan sıyırdım yağlı bir şeyler,

Hayranlık içinde baktım kafamı sıyıran adama,

Sanki oradaymış gibi hâlâ.

Ben orada mıydım peki gerçekten?

Bunu bilmem gerekir mi?

Neden gereksin ki?

Bekledim ta ki gece yırtık eteğinden geri kalanları da sürükleyip gidene kadar koşar adımlarla,

Güneş yukarıda dönmeye başladı şimdi de,

Onun var mıydı acaba elinden tutup,

İnce belinden kavrayıp,

Omuzlarının üstünden sıçratacağı kimse?

Gölgeler önce uzadı,

Benim ve baktığım ama göremediğim nokta arasında kaynayıp kaynaştılar,

Sonra kısaldılar,hava gibi savruk,kapkara maskeleri yüzlerinde,

Yasaklı bir balo salonunda,ölümüne dansettiler,

Cellatlardan gelenine değil ama,

Kendi içlerindekine...

Kadehlerine dolup taştı aydınlık,ardından midelerine iniverdi tek hareketle.

Ben hamburger sevmem,

Ama burada durmuş hayallerimi izliyordum,

Ya da hayaller beni...

Ben ne bilirim ki?

Güneş düşmüştü salıncağından,belki de başka planları vardı gece için,

Çünkü saçları kıpkızıldı ve arzuyla dalgalanıyordu bu defa,ufukta.

Benim randevum ise karanlıklaydı anlaşılan,

Hiç bekletmedi,

Ve hiç beklemedi,

Beni kandırdı ve hayallerimi çaldı,

Yerineyse kendi boşlluğunu doldurdu.

Ben hamburger sevmem,

Ama kendimi bir hamburgercide buldum nasıl olduysa...

sonsuzluk eksi bin kadar

karanlık. onun yüzünü görüyor. tiksintiyle bakıyor; elinde buzlu bir bardak. çıplak. onu görüyor, bir tren aniden duruyor ve bomboş kırda şakıyan kuşların sesi duyuluyor. hafiften esen rüzgar perdeyi kımıldatırken tren hiç var olmamışçasına yok oluyor. kuş da uçup gitmiş. uyurkenki melek görüntüsü azdırıyor onu: "tükürükler saçarak, salyalar akıtarak düzmek gerek senin bu masumiyetini, çığlık at sahtesinden!" diye bağırıyor içten içe. tiksintisinde tuhaf bir gülümsemenin gölgesi var. bardağı yatağın yanındaki sehpaya koyuyor ve onun yanına yerleşiyor. sırtüstü uzanıyor. uyuyan, yatağa birinin girdiğini bilinçsizce fark edip kıpırdanıyor. “onun bana dokunmasını istemiyorum.” kim söylüyor bunu? boşta duran pikeyle önünü örtüyor. nefes bile almak istemiyor. ama bir kol ve saçma sapan bir mırıltı karnına temas ediyor. göz ucuyla onun yüzünü görmeye çalışıyor. karnının üstündeki kol onu daha da terletiyor. kol yanıyor. tiksinti bu. nefesini tutuyor bir süre. odada küçücük bir çıtırtı. sonra yanındaki bedenin belli belirsiz nefes sesi. başka bir şey yok.
sehpadaki uzaktan kumandayı yavaşça alıyor. müzik setini çalıştırıyor. sesi sonuna kadar açıyor. odada kocaman bir ssssssss... şarkıyı ayarlıyor ve uyuyanın kolunu yavaşça üzerinden indiriyor. parmağı play tuşunun üzerinde. gözlerini kapatıyor ve hoparlörlerden yayılan tıss’lamaya alışıyor. alışınca kaybolur. aklında bir şarkı çalıyor. sanki gülümser gibi oluyor ama hayır: tiksinti. derin bir nefes alıp play tuşuna basmadan önce içindeki radyo programcısı şöyle diyor:

“sırada dj shadow’dan six days isimli şarkı var... hep beraber dinliyoruz...”

hafiften yükselir gibi başlayan yaylılar hemen kesiliyor ve hafif bir perküsyonun eşlik ettiği kesik tınılar muhteşem bir vokale zemin hazırlıyor. daha asıl ritim girmeden uyanıyor. yalan onun için “siksen uyanmaz” lafları... tamamen sersemlemiş. çevresine bakınıyor. çok karanlık. anlayamıyor ve korkuyor. yanında yatana bakıyor. o sanki hiçbir şey duymuyor. bu da ne ya, ne oluyor gibi bir şeyler söyleniyor ve omzundan dürtüyor yanındakini. ama o buz gibi. kımıldamıyor. uyandırmaya çalışıyor ama uyanmıyor. panikliyor ve ayağa fırlıyor. ışığı açıyor. sehpanın üzerindeki bardağın daha erimemiş buzlarına takılıyor gözleri. uyansana diye bağırıyor ama onu kimse takmıyor. şarkı en yüksek düzeydeki sesiyle odayı tamamen doldurmuş sanki. sarsıyor sırılsıklam bedeni ama tepki alamıyor. onun öldüğünü düşünmek istemiyor ve çok korkuyor. sarkan kolun gösterdiği kumandayı kapıp müziği kapatıyor.

“dj shadow’dan dinledik, six days... programımız bu şarkıyla sona eriyor, iyi geceler...”

onun odadan koşarak çıktığını anlar anlamaz yataktan fırlıyor ve ışığı kapatıyor. bu saatte nereyi arayacak bakalım diye keyiflenerek müzik setini kapatıp yatağa atıyor kendini. evin bir yerinden bir cam kırılma sesi duyuyor ve tiksinti hissi depreşiyor. onun yatağa dönmesini beklerken uyuyakalıyor.

KUTSAL KASE'NİN EREKSİYONİST BEKÇİLERİ (4)

6.

Barın dolu olması aslında görüntüde bir yanılsamaydı yada daha gerçekçi ifade etmek gerekirse, ifade edilen dolu nitelendirmesi biraz çelişkiliydi.Çünkü bara gelen hiç kimse barın içinde oturmuyordu.Transit bir geçiş söz konusuydu.Yani çok dar bir sokağa açılan barın arka kapısından dışarı çıkıp oraya yerleştirilen masa ve koltuklara oturmak daha çok tercih ediliyordu.O masalar da zaten bu barın işletmecileri tarafından sokağa yerleştirilen barın kendi masaları ve koltuklarıydılar.

Her neyse … zaten göze batan bir düzenden bahsetmek olanaksızdı doğrusu … daracık sokağın içine mekan edinmiş birden çok bar-meyhane vardı ve hepsi de aynı yöntemle dışarıya masa atmış, müşteri bekliyordu … masaların karışmaması veya iki bar arasında sınır oluşturmak adına bulunan çözüm ise sokağın üçte bir genişliğini kaplayan siyah bir perdeyi araya germekten ibaretti … garsonların karıştırılmaması da tabi ki önemliydi … siparişinizi yandaki barın garsonuna vermek istemezsiniz herhalde … bu yüzden yan barın garsonları siyah bir üniforma giyiyorlardı ve böylece olası bir karışıklığın önüne geçilmiş olunuyordu.

Bu arada siyahtan ve üniformadan hiç de hazzetmeyen Tmumkg, barın çalışanlarına ve kendisine böyle dayatmalar yapılmadığı için çok memnundu.

Önündeki CD çalarda çalma sırası Nina Simone’ye gelince keyiflendi; sesi bir miktar yükseltmişti ki bu köhne barın lakayt ortaklarından birisi, derhal eliyle bir işaret çakarak sesi alçaltması gerektiği uyarısını yaptı.Böyle müdahalelerden nefret etse de, Tmumkg uyarıya gereken hassasiyeti gösterdi ve sesi eski konumuna kadar çekti.İçeride oturan birkaç kişi haricinde müşteri olmadığı ve müziğin dışarıda oturanlar tarafından takip edilme gerekliliği olduğu gerçeğini hala kavrayamamış olan barın bu lüzumsuz ortağı, yine de tatmin olmamış olacak ki sesi biraz daha kısması için Tmumkg’a eliyle direktif vermeye devam ediyordu.Bu herife gün geçtikçe artan dozlarda daha da uyuz olan Tmumkg ise, çok iyi biliyordu ki kendisine yapılan bu kıllıklar, katlanması gereken olağan durumlardan sadece birkaçıydı …

(Olayları müteakip...)

hadi ayrılalım

zaman ve avcı:?
koşma! ter içinde kalmışsın. evet aşağı indi... metro sakindir şu saatlerde. çıkkar tabbancanı çabuk! ah pardon, çıkarmış hatta ateş bile etmiştin di mi? bunun ayrımına varamamış olmam mı kötü yoksa unutmuş olmam mı? bir silahın ortaya çıktığını görmek bile bir şeydir ama sen hatta o-hoo ateş bile ettin! tamam ben her şeyi halledeceğim sadece biraz yorgunum... kurşun onun şeyini, omzunu, evet omzunu, sıyırmıştı... şimdi ne yapacaksın, aferin yerdeki kan damlalarını takip et... en aşağı kadar inmiş galiba?
bak, sütunun dibinde durmuş çünkü orada kan daha yoğun. eğil ve parmağınla dokun kana... bu görüntüne bayıldım. parmağının ucuyla kana... gerçekten çok heyecan verici! tadına bakma sakın, her şeyi mahveder bu. tamam şimdi gittiği yüne doğru başını çevir... şahane! av ile avcı! ne kadar da güçlü görünüyorsun... kapana kıstırdın onu... dikkatli ol; ve damlaları takip et. zaten bunu yapmıyor muydun?
kanıyla iz bırakması kendi kendine ihanet.
ne kadar da yakın aralıklarla damlamış. yorulmuş?
bu da ne!
şimdi tabancayı tuttuğun elini başına götür ve namlunun ucuyla başını kaşı çünkü ne halt yiyeceğini bilemiyorsun. hah! sen orada kal bir süre, benim bir iki küçük işim var...
sütunun dibindeki kan birikintisinden itibaren dokuzuncu kan damlasından sonra, yani onuncu kan damlasında bekliyorsun. hatta dondun kaldın diyebilirim. çünkü o kan damlasını merkez alan her biri 26 santimetre uzaklıkta yedi kan damlası var, yedi ayrı yöne ilerleyen. sen şimdi orada öylece dur. tabancalı eli kafasında şaşkın öfkeli adam heykeli ol. artık beni ilgilendirmiyorsun; ben şimdi şu yedi cücelerle ilgileneyim. eh ben yediye ayrılabilirim ama sen de ayrılmaya kalkarsan işin ucunu kaçırırız... her neyse; bu kadar yeter.


zamansız av:?
1/7
nefretimle dişlerim iç içe geçip yuvarlandılar, sarı çizginin ötesine. yüksek voltaj elektrikli rayların arasına saklandım.

2/7
komik bir fıkra gibi kanalizasyona karıştı umutlarım ve midem. denize doğru pis bir yolculuk başladı; değil mi denize?

3/7
erdemlerim aklım ve zıpladılar reklam panosundaki kocaman cep telefonunun ardına. gizlesin beni her türlü diyalog şansı.

4/7
tembelliğim ve bacaklarım atmak istediler kendilerini sokağa... ikişer üçer çıktım yürüyen merdivenin basamaklarını.

5/7
intikam duygum ve gözlerim baktı geriye ve kan damlalarını takip etti. vurulduğum anla hesaplaşmaya zamanım olacak mı?

6/7
saldırganlığım ve yumruklarım kayboldu metronun karanlık tünelinde... kim unutur ki şöyle orta boy bir demir sopayı şurada bir yerde?

7/7
dürüstlüğüm ve kalbim tünel kazdı, metroya doksan derece muhalefet! geçmiş günlerin kurtçukları parmaklarımı ısırdı.

zaman:
buna izin vermemeliydim. ama sadece izlemek istedim. yedisi de kayboldu; diğeri metronun delisi olsun bana ne!
oradan uzaklaşıp başka birini aradım; bakalım ne olacak diye.

Ve Tanrı...

Aynaya bakıp kafasını önce cama sonra da gümüş plakaya gömerek elindeki hapları yere döktü.
Başından aşağı kanlar akarken kozmik tuzların acı tadı dilini yaktı.
Dudakları da kanla kaplanmıştı ve şimdi de parmaklarına bulaşıyordu.
Çok geçmeden başı dönmeye başladı,henüz bir çocukken yarattığı bu oyun parkının üzerine yıkılacağını biliyordu.
Ne var ki,oyuncak insanları için zaman çok hızlı geçiyordu,haliyle onun yarasından akan kanı fenomen olarak yorumlayıp günlük işlerine geri dönmüşlerdi.
Hatta bunun üzerinden binlerce yıl geçmişti.
Halbuki tanrı hala banyosunda öylece durmuş kanamayı durduracak bir şeyler arıyordu.
Bulamadı,telefona ulaşmaya çalıştı ama çok güçsüzdü.
Duvarlarada güzel,kırmızımtırak izler bırakarak ilermeye başladı.
Adım attığında yerde bir böcek gördü,
Yanlışıkla üzerine bastı ve evrenin çatısından bir ayak üzerine düşüverdi.
Unutmuştu ki o her şeyin içindeydi ve her şey de ondaydı.
Böylece tanrı kendi altında ezilip çirkin bir böcek gibi öldü.
Telefonları çok çaldı ama cevap veren hiç olmadı.
Öylece kendi kanında eriyip gitti.
Bize de acizlere tapınmak kaldı.

Sattım Gitti!

Satıyoruuuuuuuuuum!
Sat-tım!
Seni de sattım onu da sattım kendimi zaten satmıştım artık hepimiz satılmış olduk
Sana demiştim zamanında para pul önemli değil diye,
Sen de demiştin ki; paraya bakan kim, gebermeden hoşafa dönene kadar zevk almak istiyorum.
Artık kimse kendini parayla satmıyor,
Ah pardon, zamanında köprü altında olan şimdilerdeyse masaj salonlarında namusuyla satan abiler ablalar,abla-abiler dışında... Ama onlar da demode oldu sanki.
Neyse canım, ne diyordum, evet artık devir para devri değil,
Para bok zaten herkeste var ağaçtan toplamak zor geliyorsa sırtlara çaktığın bıçaklardan akanı yala gitsin.
Bugünlerde zevk paradan önce geliyor.
Alan zevk alıyor, vücuduyla kanıyla duygusuyla güveniyle değil mi?
Et senin değil mi, acılar senin değil mi, satarsın tabii.
Satmayacaksın da ne yapacaksın, mezara mı götüreceksin, ha morarmış mıncıklamalardan ha sararmış içinde yüzdüğün pislikten...
Zevkin borsası bile var hem de çeşit çeşit,
İster konu komşun broker'lık yapar ister çöpçatan tutatsın bir Istanbul beyefendisi gibi,
İster yirmibirinci yüzyılın göz kapakları yırtık insan bozuntuları gibi internette aranırsın bir alıcı!
Elbet bulunur gülüm yeter ki iste,
Hele de cildin hala pürüssüz,
Parmakların ince ve çabuksa en alasına satarsın kendini, alacağın zevk için.
Zevk de ne zevk sorma, dillere destan,
Doğu bloğundan geliyorlar bizim Anadolu'ya zevk alacağız diye,
Alıyorlar da, güzelim euro kokan saç tellerini bırakıyor sarışın adamlar, kadınlar.
E sen neden faydalanmayasın ki, senin neyin eksik, sen de alacaksın!
Almayanı da döverler yakında baksana millet zevk almaktan kendinden geçmiş,
Gözleri yarı açık, avuçları göğüs hizasında bir açıp bir kapanıyor akşam sefası gibi, akşamları.
Ne bekliyorsun dalsana akvaryuma, satsana kendini, hala sana ait olduğunu sandığın kendini,
Alsana biraz daha zevk, aralasana kırmızı gözlerini ufaktan, şöyle bir bakış atsana benim tezgahıma da!
...ne oldu?
Şaşırdın galiba satacak bir şeyin mi kalmamış?
Merak etme yavrum hala ruhundan birkaç kırıntı kalmıştır, öteki tarafa gidene kadar seni uyuşturmaya yetecek bir parça zevk var bende de,
Sat-tım git-ti!



(HAHAHAHAHHAHAH YEEEEEEEEEEAAAAAAAAA demiş amerikan oğlanları...)

Bu Gece Deniz Yeşildi

Bu gece deniz yeşildi
Bu gece ay doğmadı,
Çünkü yıldızlar avucumdaydı
Ve ışıkları kaymıştı parmaklarımın arasından
Çünkü ay görmüştü bunu,
Ve kendisi de kayıp gitmişti onların ardından
Çünkü ay fedakardı.

Bu gece sis vardı
Bu gece kaldırımlar yalnızdı,
Çünkü yollar bitmişti yürünecek,
Ama yürüyenler için hayaldi durmak
Çünkü onlar bundan fazlası değildi.
Ve yollar da az değildi hani,
Çünkü ayak seslerimi yemişlerdi sanki.

Bu gece benimleydi anılar
Bu gece yıkıldı yanılsamalar
Çünkü yemyeşildi ufuklar
Ve bir o kadar derindi uçurumlar
Çünkü ağırdı yalanlar
Ve kopardı güvenden halatlar
Çünkü mattı sabrımdaki tüm şahlar.